Toekomstmuziek. Hoor jij ‘m ook?

Door Derek Otte
, 14 juni 2020

Leestijd: 4 minuten
 

Derek Otte is docent Spoken Word aan de Hogeschool Rotterdam. In 2017-2018 was hij stadsdichter van Rotterdam. Voor de laatste editie van het ROM schreef hij een gedicht met blik op de toekomst van het onderwijs.


 

Toekomstmuziek. Hoor jij ‘m ook?

Vaak is terugkijken verleidelijk, vermakelijk bovendien. ’t Kan fijn zijn om vervlogen tijden te herleven maar misschien… Dat we naast herinneren, vooral iets met verbeelden moeten doen. Meebewegen met de tijd; dit ‘nu’ is ooit ook ‘toen’.

Een toen om met een lach op terug te kijken, zo van: waar waren we mee bezig? Sommige inzichten hier, leken daar compleet afwezig. Zo veel dingen blijken anders, vergeleken met voorbij. Maar dát verleden is ons heden, snap je? Vandaag de dag, voor jou en mij.

Terwijl we noodgedwongen op afstand en half op pauze leven, is het juist zaak dat we momenten pakken om later vorm te geven. Alles verandert continu; de tijd gaat vliegensvlug. En omdat onderwijs leidt naar zo dadelijk, met kennis van even terug, lijkt het mij dat we de ruimte tussen die twee punten… Met durven pogen, falen en leren moeten blijven benutten.

Vasthouden aan méér dan cijfers tussen 1 en 10. Vasthouden aan de basis: wie je lesgeeft, ook écht zien. Wie we zijn gaat boekjes te boven; buiten kaders, grenzen en normen. Vasthouden aan aan de taak kinderen en jongeren te vormen. Vasthouden aan vragen stellen én dingen blijven duiden. Een stem te helpen vinden en die leren te gebruiken.

Uitgaan van eigen kracht én verrijkende verschillen. Ver reikende woorden; óók bij niet kunnen maar wel willen. Zelfvertrouwen brengt zelfontplooiing; elke zelfontwikkeling is uniek. Zonder kloppend hart dat motiveert is er slechts holle systematiek. Lesgeven blijft tijd nemen; er is meer dan fout of goed. Vroeger, nu én later: leerkracht zijn, vraagt steeds om moed.

Nauwgezet vasthouden aan je eigen brede kijk. En die durven aan te passen aan een voortbewegende praktijk. Wie dat al meer dan gister maar nog minder dan morgen doet, treedt volgens mij de toekomst vandaag al tegemoet.

 

 

Een reactie plaatsen