Gedicht jeugdstadsdichter Vienne Haagoort

Door Vienne Haagoort
, 14 juni 2020

Leestijd: 4 minuten
 

Rotterdam heeft, naast een stadsdichter, dit jaar voor het eerst ook een jeugdstadsdichter. Melanchton-leerling Vienne Haagoort (17) schreef speciaal voor deze allerlaatste ROM-editie een gedicht.

 


Onderstebovenwijs

Pragmatisch, affectatie, idyllisch,
Ontvankelijk, flamboyant en eloquent
Woorden die ik menigmaal heb moeten leren,
maar in betekenis voor mij nog steeds onbekend

En het stampen van al die honderden begrippen
Zwaar hoofd leunend op handen, ogen dicht
Morgen neem ik het nog wel een keer door                 
Wakker worden met inktvlekken over heel m’n gezicht

Het nut van herhalen en opnieuw proberen
Begrijpen na tranen en slapeloze nachten
Volgende ochtend alweer vergeten
Niet gefocust, verzonken in andere gedachten

En ik probeerde motivatie te vinden
En niet afgeleid te raken  
Al moet ik eerlijk zijn en toegeven
Dat ik me tijdens het leren ook wel heb kunnen vermaken

Onderwijs heeft mij boven wijs gemaakt
En mijn horizon verbreed
Het is zich constant blijven ontwikkelen
Ook als ik er met de pet naar smeet

En ook al was doorgaan door chaos lastig
Met de vermoeidheid om ’s morgens half zeven,
Heeft het onderwezen worden en leren
Me wel heel veel kansen gegeven

Relativiteitstheorie, biofysica, dissimilatie,
Redoxreacties, hemelmechanica en lewisstructuren
Zal ik waarschijnlijk nooit gaan begrijpen,
zelfs niet na al die eindeloze uren

Maar aan het einde van de dag
Maakt het niet uit wat ik allemaal vergeet
Want nog steeds, het enige wat zeker,
is dat ik niets weet

 

 

Een reactie plaatsen